Thaikids.com Thaikids.com
คุยทางไกลกับไทยคิดส์
กระดานข่าวเก่าเพื่ออ้างอิงข้อมูลเชิญทางนี้ครับ
ติดต่อเวบมาสเตอร์เชิญทางนี้ครับ
 
 ช่วยเหลือช่วยเหลือ   ค้นหาค้นหา   รายชื่อสมาชิกรายชื่อสมาชิก   กลุ่มผู้ใช้กลุ่มผู้ใช้   สมัครสมาชิกสมัครสมาชิก 
 ข้อมูลส่วนตัว(Profile)ข้อมูลส่วนตัว(Profile)   เข้าสู่ระบบเพื่อเช็คข้อความส่วนตัวเข้าสู่ระบบเพื่อเช็คข้อความส่วนตัว   เข้าสู่ระบบ(Log in)เข้าสู่ระบบ(Log in) 

เพลงเปี๊ยะลำปางร้างรา อุ้ยบุญมาจากไป

 
สร้างหัวข้อใหม่   ตอบ    Thaikids.com -> เวทีดนตรีไทย
อ่านหัวข้อก่อนหน้า :: อ่านหัวข้อถัดไป  
ผู้ตั้ง ข้อความ
หน่อง



เข้าร่วม: 27 Feb 2005
ตอบ: 920

ตอบตอบเมื่อ: Sat May 21, 2005 10:49 am    เรื่อง: เพลงเปี๊ยะลำปางร้างรา อุ้ยบุญมาจากไป ตอบโดยอ้างข้อความ




ติ่ง ติง น้อด นิง ตอด ต่อง
กังวานลอยล่องแต่ไกล
สดใสไหลเรียบเงียบงัน

นิ้วกรีดดีดจก ระทึกสะทกถึงสวรรค์
เส้นลวดไหว สายใจหวั่น
ล้าแรงริ้วรอยเลือนราง



แต่เช้าเย็นย่ำ มืดค่ำจนรุ่งสาง
กล่อมฟ้ากล่อมดินลำปาง
สุขศานติ์ด้วยเสียงเพลงพิณ

ใบไม้ร่วงลับลงดิน
สายเปี๊ยะขาดสิ้น
ถวิลถึงป้ออุ้ยบุญมา



วังเวงเพลงย้ำน้ำตา
ฝนถั่งหลั่งบูชา
บุญยิ่งแล้ว บุญมา ไชยมะโน

ศุกร์ 20 พฤษภาคม 2548

_________________
ไผ่กอนี้มีเสียงเพลง
ขึ้นไปข้างบน
ดูข้อมูลส่วนตัว ส่งข้อความส่วนตัว
หน่อง



เข้าร่วม: 27 Feb 2005
ตอบ: 920

ตอบตอบเมื่อ: Sat May 21, 2005 11:37 am    เรื่อง: ตอบโดยอ้างข้อความ

อุ้ยบุญมา ไชยมะโน (2465-2548)
ครูเพลงเปี๊ยะ อ.ห้างฉัตร จ.ลำปาง



เมื่ออายุย่างสิบแปด เริ่มเรียนเปี๊ยะกับปู่ พ่อหนานปันแก้ว แก้วปินใจ บ้านปงยางคก

หนุ่มน้อยหัดเรียนรู้ดนตรีพร้อมกับเรียนความรัก
ทุกค่ำคืนดุ่มเดินแอ่วสาวเคล้าเสียงเพลง
ส่งภาษารักผ่านเส้นสายลายลำนำ
ทุกคืนค่ำ
ทุกค่ำคืน


จนกระทั่งแต่งงานมีครอบครัว ทำนาหาเลี้ยงชีวิตรอบด้านตามประสา
เปี๊ยะนั้นก็สัญจรไปอยู่ในยุ้งข้าว ไร้หน้าที่ที่จะต้องสังสรรค์กันต่อไป
เลือนกลบลบความจำ
ทุกคืนค่ำ
ทุกค่ำคืน


หลายปีเลยผ่าน
2529 มีผู้ให้ความสนใจกับเครื่องดนตรีมหัศจรรย์นี้กันอีกครั้ง
ด้วยการปรากฏตัวของป้ออุ้ยคำแปง โนนจา จากเชียงราย ที่ส่งเสียงผ่านสายไปถึงหัวใจคนกรุง
หน้าจอโทรทัศน์ ปรากฏภาพชายชรากับสำเนียงเพลงที่งดงามล้ำค่า
วิญญานแผ่นดินถูกปลุกขึ้นมาให้สดับเสียงเปี๊ยะ
คนหนุ่มสาวยุคสับสนหลายคนใฝ่ฝันถึงวันหนึ่งที่จะได้มีโอกาสเรียนรู้และรื่มรมย์กับเปี๊ยะกันมากขึ้น

ป้ออุ้ยบุญมายังคงสงบนิ่งอยู่ในวิถีชีวิตปกติเรียบง่าย
หากมิมีการไถ่ถามย้ำเตือนความทรงจำจากอาจารย์สนั่น ต๊ะมะโน อาจารย์ใหญ่โรงเรียนบ้านส้มป่อยในขณะนั้น เปี๊ยะเก่าที่ยุ้งข้าวคงไม่อาจหวนกลับมาส่งเสียงเรียงร้อยสร้อยดอกไม้อีกครั้งคราได้

ป้ออุ้ยในยามอาวุโส สบายใจไม่ทุกข์ หันกลับมารื้อฟื้นความหลังกับเครื่องดนตรีตกยากนี้อีกครั้ง
สายลวดถูกตรึงขึงใหม่
นิ้วเริ่มรานไล่ไปตามตำแหน่งแห่งที่เคยคุ้นเมื่อยามแตกหนุ่ม
เสียงเพลงสดใสเปล่งประกายขึ้นในความมืด
ทุกคืนค่ำ
ทุกค่ำคืน


ปลายปี 2529 - ต้นปี 2530
ผู้คนในบ้านเมืองจำนวนหนึ่ง เวลานั้น เริ่มคุ้นเคยกับภาพชายชรา 3 คน ไล่เรียงนิ้วพริ้วพรายไปตามสายลวด
กับเครื่องดนตรีประหลาดรูปคันธนู มีกล่องเสียงเป็นกะลามะพร้าว มีหัวปลายเป็นนกหัสดีลิงค์โลหะน่าสงสัยไถ่ถาม

ส่งเสียงที่ผู้ฟังต้องตั้งสมาธิจึงจะได้ยินเจนจบครบกระบวน
ได้สัมผัสกับความปิติสุขที่ซ่อนเร้นอยู่ในความเงียบ
ความเงียบระหว่างสายเสียง
ความเงียบระหว่างหัวใจที่มีเยื่อใยกัน

อุ้ยคำแปง โนจา จากจังหวัดเชียงราย
อุ้ยวรรณ ถาเกิด จากลำพูน
และอุ้ยบุญมา ไชยมะโน จากลำปาง


กับอีกหลายหนุ่มสาวที่ด้นเดินตามเส้นทางที่ตัวเองใฝ่ฝัน
ประสิทธิ์ เลียวสิริพงศ์ เชียงราย/เชียงใหม่
วิเทพ กันธิมา รักเกียรติ ปัญญายศ วิทยาลัยนาฏศิลป์เชียงใหม่
รุจิพร ประชาเดชสุวัฒน์ มหาวิทยาลัยพายัพ
ทรงกลด ทองคำ ศูนย์อนุรักษ์เครื่องดนตรีโบราณเชียงใหม่
ณรงค์ สมิทธิธรรม ฐาปนพงษ์ รัตนชมภู วิทยาลัยครูลำปาง
จรัล มโนเพ็ชร ศิลปินโฟล์คซองล้านนา
ฯลฯ
ที่ได้เติบโตมาบนเส้นสายลวด ร่วมกันทำหน้าที่อวดคุณค่าเปี๊ยะให้สังคมได้ประจักษ์
และตระหนักถึงบางสิ่งบางอย่างที่ไม่จีรังยั่งยืนบนกาลเวลา
ก่อนจะถึงวันที่ร้างลาโลกไป

ป้ออุ้ยบุญมา
ได้รับการยกย่องจากสำนักงานวัฒนธรรมแห่งชาติ
ให้เป็นผู้มีผลงานดีเด่นทางด้านวัฒนธรรม สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีพื้นบ้าน) เมื่อ พ.ศ.2539

หากแต่รางวัลชีวิตนั้น ป้ออุ้ยได้รับยิ่งกว่า
เสียงเปี๊ยะที่เคยร้างรา
หวนกลับมาให้โลกรื่นรมย์


ที่เฮือนพักน้อยในซอกหลืบม่านหมอกควัน
ป้ออุ้ยบุญมายังคงนิ่งสงบอยู่ตรงนั้น
ประคองกอดเปี๊ยะคู่ใจ
ไล่นิ้วไปตามเส้นสาย
เป็นเสียงสดใส

ดังอยู่ในความเงียบ เงียบอยู่ในความดัง

ทุกเวลาแดดฉาย
ทุกเวลาบ่ายคล้อย
ทุกคืนค่ำ
ทุกค่ำคืน



_________________
ไผ่กอนี้มีเสียงเพลง
ขึ้นไปข้างบน
ดูข้อมูลส่วนตัว ส่งข้อความส่วนตัว
แพนด้า



เข้าร่วม: 26 Feb 2005
ตอบ: 1230

ตอบตอบเมื่อ: Sat May 21, 2005 12:43 pm    เรื่อง: สุขใจ ตอบโดยอ้างข้อความ

เมื่อพร้อมที่จะรับความเปลี่ยนแปลง ไม่มีอะไรให้ห่วงหา เดินมุ่งต่อไปตามกระแสจิตก่อนนิทรา สายลวด สายไหม สายเอ็นใด ๆ ก็ไร้ค่า ไม่ได้ดีไปกว่าความสุขใจที่ได้คืน

อาลัยป้ออุ้ยอีกคนจากใจ
_________________
ลมพัดแผ่วพลิ้วผ่านผิว ความเย็นปลิวลิ่วสู่ใจ
ขึ้นไปข้างบน
ดูข้อมูลส่วนตัว ส่งข้อความส่วนตัว ส่ง Email MSN Messenger
การะเกด



เข้าร่วม: 26 Feb 2005
ตอบ: 139

ตอบตอบเมื่อ: Sun May 22, 2005 9:38 am    เรื่อง: ตอบโดยอ้างข้อความ

อ.หน่อง เขียนคำอาลัยไพเราะมากค่ะ

ขอบพระคุณ ป้ออุ้ยบุญมา สำหรับสิ่งดีๆที่จารึกไว้ให้โลกดนตรี
ขอให้ท่านจงสู่สุคติเถิด
_________________
~การะเกด~
ขึ้นไปข้างบน
ดูข้อมูลส่วนตัว ส่งข้อความส่วนตัว Yahoo Messenger
หน่อง



เข้าร่วม: 27 Feb 2005
ตอบ: 920

ตอบตอบเมื่อ: Sun Jun 05, 2005 1:45 am    เรื่อง: ตอบโดยอ้างข้อความ

วันนี้ อาทิตย์ 5 มิถุนายน 2548 มีงานพระราชทานเพลิงศพอุ้ยบุญมา ที่วัดส้มป่อย อ.ห้างฉัตร ลำปาง เวลา 14.00 น. ครับ

เสียดายที่ไม่มีโอกาสไปร่วมงาน เพราะเพิ่งกลับมาจากแดนไกลกับคุณยางสน กว่าจะถึงดอนเมืองก็เย็นวันเสาร์เข้าแล้ว คิดจะต่อรถจากหมอชิตไปเลยก็ยากเย็น ไม่ทันฟังเปี๊ยะฟังตกเส้งในค่ำคืนวันเสาร์แน่ๆ เลยได้แต่ส่งใจไปคารวะเป็นครั้งสุดท้าย

ถ้าใครมีโอกาสไปร่วมงานศพอุ้ย ช่วยเล่าให้ฟังบ้างนะครับ
_________________
ไผ่กอนี้มีเสียงเพลง
ขึ้นไปข้างบน
ดูข้อมูลส่วนตัว ส่งข้อความส่วนตัว
ไปตามตะวัน...



เข้าร่วม: 27 Feb 2005
ตอบ: 686

ตอบตอบเมื่อ: Tue Jun 07, 2005 9:02 am    เรื่อง: ตอบโดยอ้างข้อความ

พิธีเผาศพครูพิณเปี๊ยะล้านนาอาจารย์ “สุนทรีย์-จรัล” เป็นไปอย่างเรียบง่าย

ลำปาง – พิธีเผาศพครูพิณเปี๊ยะคนสุดท้ายของล้านนา "บุญมา ไชยมะโน" หรือ พ่ออุ๊ยบุญมา อาจารย์ของ “สุนทรีย์-จรัล” เป็นไปอย่างเรียบง่าย

งานพิธีเผาศพนายบุญมา ไชยมะโน หรือพ่ออุ๊ยบุญมา ศิลปินพิณเปี๊ยะของล้านนา
อายุ 83 ปี ชาวบ้านบ้านส้มป่อย ตำบลแม่สัน อำเภอห้างฉัตร จังหวัดลำปางเป็นอย่างเรียบง่ายและสมเกียรติ ท่ามกลางแขกผู้มีเกียรติและญาติพี่น้อง โดยเฉพาะลูกศิษย์ของพ่ออุ๊ยบุญมา ที่มาร่วมไว้อาลัยเป็นครั้งสุดท้ายจำนวนมาก ที่สุสานบ้านส้มป่อย ตำบลแม่สัน อำเภอห้างฉัตร

ทั้งนี้พ่ออุ๊ยบุญมาเป็นศิลปินพื้นบ้านล้านนาที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งของภาคเหนือ โดยมีลูกศิษย์ชื่อดังหลายคนเช่น สุนทรีย์ เวชานนท์ นักร้องเพลงคำเมืองของภาคเหนือ และจรัล มโนเพชร

นอกจากนี้ พ่ออุ๊ยบุญมายังเป็นครูพิณเปี๊ยะ สะล้อ ซอ ซึ่งได้รับรางวัลศิลปินพื้นบ้านประเภทศิลปินพื้นบ้านยอดเยี่ยม และถือว่าเป็นครูพิณเปี๊ยะคนสุดท้ายของล้านนาอีกด้วย

ด้านนางสุนทรีย์ เวชานนท์ กล่าวว่า เสียใจที่ต้องสูญเสียบุคคลที่สำคัญด้านศิลปินพื้นบ้าน ซึ่งถือว่าเป็นครูสอนการเล่นดนตรีพื้นบ้านด้วยพิณเปี๊ยะคนสุดท้ายที่เหลือ และจะสืบทอดพิณเปี๊ยะซึ่งเป็นเครื่องดนตรีพื้นบ้านของล้านนาสืบต่อไป หลังจากที่ก่อนหน้านี้เมืองเหนือได้สูญเสีย จรัล มโนเพชร ศิลปินล้านนาไป

ข่าวจากผู้จัดการออนไลน์
Arrow http://www.manager.co.th/Local/ViewNews.aspx?NewsID=9480000075197
_________________
ไปตามตะวัน...
ขึ้นไปข้างบน
ดูข้อมูลส่วนตัว ส่งข้อความส่วนตัว
หน่อง



เข้าร่วม: 27 Feb 2005
ตอบ: 920

ตอบตอบเมื่อ: Wed Jun 08, 2005 3:54 am    เรื่อง: ตอบโดยอ้างข้อความ

Very Happy ขอบคุณมากครับ สำหรับข้อมูลงานศพอุ้ยบุญมา

แต่การเขียนข่าวว่าเป็นครูเปี๊ยะคนสุดท้ายนั้น อาจเป็นวิธีขายข่าวของนักหนังสือพิมพ์ก็ได้ ไม่อาจสรุปอย่างนั้น
_________________
ไผ่กอนี้มีเสียงเพลง
ขึ้นไปข้างบน
ดูข้อมูลส่วนตัว ส่งข้อความส่วนตัว
แสดงเฉพาะข้อความที่ตอบในระยะเวลา:   
สร้างหัวข้อใหม่   ตอบ    Thaikids.com -> เวทีดนตรีไทย ปรับเวลา GMT + 7 ชั่วโมง
หน้า 1 จาก 1

 
ไปที่:  
คุณไม่สามารถสร้างหัวข้อใหม่
คุณไม่สามารถพิมพ์ตอบ
คุณไม่สามารถแก้ไขข้อความของคุณ
คุณไม่สามารถลบข้อความของคุณ
คุณไม่สามารถลงคะแนน


SwiftBlue Theme created by BitByBit
Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group