Thaikids.com Thaikids.com
คุยทางไกลกับไทยคิดส์
กระดานข่าวเก่าเพื่ออ้างอิงข้อมูลเชิญทางนี้ครับ
ติดต่อเวบมาสเตอร์เชิญทางนี้ครับ
 
 ช่วยเหลือช่วยเหลือ   ค้นหาค้นหา   รายชื่อสมาชิกรายชื่อสมาชิก   กลุ่มผู้ใช้กลุ่มผู้ใช้   สมัครสมาชิกสมัครสมาชิก 
 ข้อมูลส่วนตัว(Profile)ข้อมูลส่วนตัว(Profile)   เข้าสู่ระบบเพื่อเช็คข้อความส่วนตัวเข้าสู่ระบบเพื่อเช็คข้อความส่วนตัว   เข้าสู่ระบบ(Log in)เข้าสู่ระบบ(Log in) 

วันที่เหลือ 12 "กอไผ่ ไต้หวัน 2"

 
สร้างหัวข้อใหม่   ตอบ    Thaikids.com -> เวทีดนตรีไทย
อ่านหัวข้อก่อนหน้า :: อ่านหัวข้อถัดไป  
ผู้ตั้ง ข้อความ
นายยางสน..คนบางขวาง



เข้าร่วม: 28 Feb 2005
ตอบ: 210

ตอบตอบเมื่อ: Mon May 09, 2005 6:03 pm    เรื่อง: วันที่เหลือ 12 "กอไผ่ ไต้หวัน 2" ตอบโดยอ้างข้อความ

วันที่เหลือ 12



กอไผ่ ไต้หวัน 2

นายยางสน..คนบางขวาง
6 พฤษภาคม 2548


ล่วงเข้าวันใหม่มาได้สักสองชั่วยาม ตามกำหนดการแล้ว “คุณอั้ม” จะนำรถกระบะมาขนเครื่องดนตรีอันประกอบไปด้วยกระเป๋าเดินทางขนาดใหญ่ 2 ใบ อัดแน่นไปด้วย รางระนาดเอก,ทุ้ม ซึ่งทุ่มทุนออกแบบให้สามารถถอดประกอบแยกส่วนได้เพื่อการเดินทางที่สะดวกคล่องตัว อีกผืนระนาดจำนวน 3 ผืน และ อุปกรณ์ไม้ตี เครื่องเคาะประกอบจังหวะอีกจำนวนหนึ่ง และถุงกลองแขก 2 ใบ ผลิตภัณฑ์ใหม่ของร้าน “ภมรรุ่งโรจน์”

นอกจากนั้นก็เป็นกระเป๋าเดินทางส่วนตัว ส่วนเครื่องดนตรีเล็กๆที่เหลือก็หอบหิ้วกันไปเอง เป็นอันว่าทุกอย่างพร้อม รอก็แต่พียงสมาชิกที่ยังไม่ครบองค์ประชุม

ตีสี่ครึ่ง รถแท็กซี่มิเตอร์ห้ามล้อเบียดถนนริมรั้วระแนงโย้เย้หน้าบ้าน

อาจารย์ 2 ท่าน ซึ่งได้ไปปฎิบัติหน้าที่เป็นโฆษกงานไหว้ครูปี่พาทย์รำลึก “ครูบุญยัง เกตุคง” (วัดแก้วไพฑูรย์ บางขุนเทียน) ก็ลงเท้าสัมผัสพื้นยืนโงน ก่อนที่จะกระโจนขึ้นรถเป็นอันว่าครบถ้วน

.............................................................

สนามบินดอนเมือง

เรารอตั้งแถวเย็นใจส่งสัมภาระลงใต้เครื่อง จะมีเรื่องให้ลุ้นอยู่บ้างก็ที่ ปิงปอง ลืมซอไว้ที่บ้าน จึงต้องทะยานกลับไปเอา ส่วนพวกผู้เฒ่าตัวแสบยังอยู่ในอาการสงบเช่นนักรบเจนสังเวียน

“....พี่เอ้ อยู่ไหนครับ โอ ถึงสนามบินแล้ว...เดี๋ยวเข้าไปเจอกันข้างในนะครับ..”

เสียงของนาย โอ “อนุชิต” ผู้รับบทนักระนาดหนุ่มจากอัมพวา ปร่าแปร่งอ้อนออดลอดผ่านโทรศัพท์มือถือเป็นสายเสียงสุดท้าย ก่อนที่จะเดี้ยงดับอับสัญญาณไม่สามารถสื่อสารกันใด้

เธอ โทรมาขอคำปรึกษาให้ช่วยเลือกเพลงที่จะต้องใช้ในภาพยนตร์เรื่องใหม่ของเธอ ที่ต้องบินไปถ่ายทำยังแดนอาทิตย์อุทัย หนึ่งโปรเจคใหญ่ของบริษัทโตโฮ

.....ก็ขอให้โอโชคดีก็แล้วกัน....

................................................................

สามชั่วโมงครึ่ง ครึ่งหลับครึ่งตื่นบนนกเหล็กชื่อ “ชัยภูมิ” ของการบินไทยไวเหมือนโกหก เราก็พบตัวเองอยู่ที่สนามบินเจียงไคเช็ก นครไทเป.....

...เมฆอ้วนลอยเอื่อย ต่ำระดับราวจะจับคว้ามาปั้นเล่นได้ สายฝนหล่นพรมภพพื้นชื่นเย็น ทำให้อากาศในช่วงเวลาใกล้เที่ยงของที่นี่ช่างน่าภิรมย์ยิ่งนัก.....

ในที่สุดเราก็พบกับสาวเสียงหวานโฉมงามในจินตนาการของใครบางคน...

คุณหม่านชิง สาวจริงหญิงไซส์แอล คือผู้ต้อนรับดูแลพวกเราในช่วงเวลานับจากนี้....

..................................................................

ฝ่าผ่านการจราจรที่ขวักไขว่ อีกรถราพวงมาลัยซ้ายน่าเวียนหัน เพียงชั่วครู่ เราก็มาอยู่ที่ UNITED HOTEL โรงแรมหรูดูมีระดับ

เราถูกจับให้พักห้องละสองคน บนห้องพักตกแต่งด้วยสีสันและวัสดุง่ายๆแต่ดูมีรสนิยม เน้นสีเคร่งขรึม ทึมเทา สลับขาวนวลบางเบาอย่างได้จังหวะ

ในห้องน้ำโดดเด่นด้วย อ่างอาบน้ำสีขาวรูปทรงโบราณ วางอยู่ริมกระจกฝ้า ซึ่งเมื่อเปิดไฟแล้วจะปรากฏเงาลางๆของผู้ประกอบกิริยาปรากฏสู่ ผู้คนที่อยู่ภายนอก (ห้องน้ำ) ช่างน่าเย้ายวนรัญจวนใจใช่หยอก

หากแต่เมื่อพิจารณาถึง รูปโฉมโนมพรรณของผู้ร่วมหอห้องแล้ว จึงเป็นการดีกว่าที่จะรูดม่านมิดปิดกระจกนั้นซะเพื่อสุขภาพจิตที่พึงสงวนรักษาไว้เพื่อการอื่น

........................................................................

บ่ายสามโมงกว่าๆ บน LOUNGE OF CONCERT HALL

การแถลงข่าวการแสดง “NEW WAVE OF THAI CLASSICAL MUSIC KORPHAI PERCUSSION ENSEMBLE” ก็เริ่มต้นขึ้น
เราเตรียมการบรรเลง “เป๊ยะ” และเดี่ยวปี่ “สระหม่า” เป็นทัพหน้าในการประชาสัมพันธ์

แต่นั่นคงไม่อาจสนองความต้องการได้ จึงต้องใช้แผนสอง ประกอบร่างระนาดเอก ทุ้ม ออกมาบรรเลง ตามด้วยเพลงเชิดนอก ฝีมือเดี่ยวจะเข้จาก น้องเล็กในวง....


“....ทำไมเครื่องดนตรีระนาดของคุณถึงมีรูปร่างเป็นอย่างนี้
ครับ..”

“...ใช้ไม้อะไรทำครับ มันมีเรื่องราวเกี่ยวกับความเชื่ออย่างไรบ้าง...”

“....เครื่องเป่าของคุณนี้มีบทบาทในสังคมอย่างไร นอกจากเรื่องของการต่อยมวยคะ...”

“...ในสังคมปัจจุบัน พวกคุณยังฟังดนตรีอย่างนี้อยู่รึเปล่าครับ..”

“....ในปัจจุบัน รัฐบาลของพวกคุณได้สนับสนุนศิลปวัฒนธรรมอย่างไรบ้าง...”

อุ๊บส์ส์ส์..!

หลายคำถามพรั่งพรูจากปากสู่หู จากสมองสู่ความรู้สึก จากจิตสำนึกสู่การปฎิบัติ

นักข่าวส่วนใหญ่รวมทั้งสาวน้อยสัญชาติไทยที่อาสามาเป็นล่ามถามตอบ ล้วนไม่ประสาเรื่องวัฒนธรรม หากแต่หลายๆคำถามก็ชวนให้ใครหลายๆคน นอกเหนือจากที่อยู่ ณ สถานที่นี้ควรจะต้องหาคำตอบให้กับตัวเองเอาไว้บ้าง....

.........................................................................................

หลังจากอาหารไต้หวันที่แสนจะจืดชืดมื้อแรกนอนนิ่งสงบลงในกระเพาะ (มื้อกลางวันพึ่งพิง เซเว่น อิเลเว่น จึงขอขอบพระคุณมา ณ โอกาสนี้) รายการชีพจรลงเท้าก็เริ่มต้นขึ้น

“นิค” คุณพ่อลูกอ่อนหมาดๆ ปราดขึ้นหัวขบวนนำทาง ด้วยมือที่มีแผนที่ ด้วยอิสระเสรีที่มาตัวคนเดียว เรี่ยวแรงจึงยังเต็มถัง ลุก นั่ง โชว์หนุ่มตามคำยั่วเย้าไม่อิดออด

เธอนำเข้าร้านเครื่องไฟฟ้า เข้าร้านซีดี ออกจากร้านซีดี เข้าร้านเครื่องไฟฟ้า เป็นเช่นนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า แผ่นโน้นก็ดี แผ่นนี้ก็น่าซื้อ แผ่นนี้หาในเมืองไทยไม่ได้ (ชัวร์ สิพี่ ก็มันมีแต่ภาษาจีน ขายเฉพาะในไต้หวันนี่...) ก่อนที่จะเดินกลับโรงแรม เหงื่อซึมเค็มตัว หากแต่ในมือยังถือแค่แผนที่ใบเดียวอยู่เช่นเดิม ทิ้งบรรดาซีดีสุดหายากนอนแห้งอยู่ที่ร้านดังเดิม

.............................................................................................

บนห้องเลขที่ 0910 ดึกดื่นค่อนคืน

กอไผ่ 6 หน่อ คลอขลุ่ย อู้ หลิบ เพียงออ ล้อเสียงในเพลงเชิดนอก ที่จะออกตัวแสดงกันในวันพรุ่งนี้ ด้วยลมโรยแผ่วเบา ด้วยกลัวเจ้าของของโรงแรมจะมาไล่ไร้ที่ซุกหัว

นาย(ง) “ป้ำ” คว้า กล่องบะหมี่สำเร็จรูปกลองใหญ่ ใช้ตะเกียบเคาะกระทบทำจังหวะแทนฉิ่ง

“ครูรัน” หันซ้ายป่ายกำแพงกระแทกตู้เสื้อผ้าแทนกลอง

นับเป็นการซ้อมที่ครบองค์สมบูรณ์แบบเป็นครั้งแรก....มันยอดมากจอร์จ...!

ใครบางคนเคยตัดพ้อถึงการ “ซ้อมที่เหมือนเล่น” ของวง ซึ่งดำรงคงอยู่แทบจะกลายเป็นเอกลักษณ์ แต่นั่นก็ด้วยเพราะ รัก และ เคารพกันในความคิดเห็นที่แตกต่าง ไม่มีใครเป็นหัวหน้า ไม่มีใครเป็นผู้บังคับบัญชา อีกหนทางที่ผ่านมาและเส้นทางข้างหน้าที่ชัดเจน บ่งบอกถึงความรักที่จะ “เล่น” มากกกว่าการเสแสร้งแกล้ง “แสดง”

บทเพลงของ “กอไผ่”คงเหมือนเช่นการผจญภัยมากกว่าเดินทาง ซึ่งแม้จะวางแผนเช่นไร สิ่งอื่นๆที่เข้ามาในช่วงเวลานั้นๆ มักจะน่าสนใจเสมอ

ซึ่งนั่นจะทำให้เราเกิดเส้นทางใหม่ๆ อย่างน้อยในขณะนั้นก็เพื่อการเรียนรู้ของตัวเราเอง....

หากยังหวังลึกๆว่าสักวัน เส้นทางนั้นจะเป็นประโยชน์สำหรับผู้ที่จะตามมา....

เรายังเป็นนักเรียนอยู่เสมอบนโลกใบนี้......


“...พรุ่งนี้...เล่นอย่างที่ซ้อมนะ....”

เสียงใครบางคนหล่นคำพร้อมทำนิ้วจีบมือเป็นสัญลักษณ์ ก่อนที่เสียงหัวเราะจะอบอวลในค่ำคืนต่างแดน


แก้ไขล่าสุดโดย นายยางสน..คนบางขวาง เมื่อ Tue May 10, 2005 2:42 am, ทั้งหมด 1 ครั้ง
ขึ้นไปข้างบน
ดูข้อมูลส่วนตัว ส่งข้อความส่วนตัว ส่ง Email Yahoo Messenger
เปาบุ้นจิ้น



เข้าร่วม: 27 Feb 2005
ตอบ: 226

ตอบตอบเมื่อ: Mon May 09, 2005 7:29 pm    เรื่อง: ภาพเล่าเรื่อง1 ตอบโดยอ้างข้อความ


เตรียมตัวไปด้วยแรงไฟแห่งดนตรี(อย่างที่ซ้อมไว้..)
............



ณ งานแถลงข่าวต่อสื่อมวลชน

เปี๊ยะคู่...

อ้ำ - OK! อย่างที่ซ้อมไว้นะ เพลงนี้นะจบเพลงนี้ออกเพลงนี้เท่านี้นะ แล้วเรายืนกันตรงนี้นะฯลฯ
ป้ำ - OK! เลยพี่ เอาตามนั้นเลยครับพี่


ผลที่ออกมา - เธอทิ้งผมยืนทื่อเป็นหมูไหม้ยืนตายเดียวดายอยู่บนเวที ส่วนคุณเธอ วิ่งข้ามภูเขาไปเจ็ดลูกลัดเลี้ยวฉวัดเฉวียนด้วยมายาศิลปินร้อยเล่มเกวียนอยู่ท่ามกลางหมู่นักข่าว ที่ตกตะลึง อึ้ง ทึ่ง เสียว กับลีลาอันยากที่จะเดาใจของคุณเธอไปตามๆกัน เธอได้รับเกียรติมีชื่อจีนได้รับสมญาที่ไทเปว่า "หยาง หยาง ชาง" แปลว่าอะไรไปถามผู้รู้เอาเอง...
คือน้องป้ำนี่ เวลาไปแสดงที่ประเทศไหน ผมมักขวนขวายสรรหาสมัญญาตามภาษาท้องถิ่นให้กับน้องป้ำ เธอจะได้ดูอินเตอร์กะเขาหน่อย คือไปที่ไหนคนก็จำได้ในชื่อภาษาท้องถิ่นเขา เช่น ไปมาเลเซีย ได้ชื่อ "ปนดัน" ไปออสเตรีย ได้ชื่อ "ชวูล" ......


ไว้มีเวลาและอารมณ์จะมาช่วยสาธยายต่อครับ
(สมาชิกกอไผ่ใครมีเวลาส่งข้อความมั่งช่วยกันเล่าหน่อยนะครับ เพราะทริปนี้มี "ฮา" ค่อนข้างเยอะ ขอบคุณครับ)
ขึ้นไปข้างบน
ดูข้อมูลส่วนตัว ส่งข้อความส่วนตัว MSN Messenger
Mr.T



เข้าร่วม: 03 Mar 2005
ตอบ: 38

ตอบตอบเมื่อ: Tue May 10, 2005 1:14 am    เรื่อง: ตอบโดยอ้างข้อความ

น่าสนุกจัง

อาหารทางโน้นเป็นไงบ้างครับพี่อั้ม อิ อิ กินได้อิ่มไหม
ขึ้นไปข้างบน
ดูข้อมูลส่วนตัว ส่งข้อความส่วนตัว MSN Messenger
xxa



เข้าร่วม: 25 Feb 2005
ตอบ: 526

ตอบตอบเมื่อ: Tue May 10, 2005 2:04 am    เรื่อง: ตอบโดยอ้างข้อความ

ขอบคุณครับ
_________________
แตกต่างแต่ไม่แตกแยก
ฝากเว็บดนตรีไทยไว้
http://www.thailifemusic.com
ขึ้นไปข้างบน
ดูข้อมูลส่วนตัว ส่งข้อความส่วนตัว MSN Messenger
แพนด้า



เข้าร่วม: 26 Feb 2005
ตอบ: 1230

ตอบตอบเมื่อ: Tue May 10, 2005 7:37 am    เรื่อง: น่าหนุกนะ ตอบโดยอ้างข้อความ

ไม่ได้เจอพี่ ๆ ตั้งนาน เชื่อแล้วว่าพี่อั้มเป็นหมูไหม้ได้เหมาะสมมาก อิอิ
พี่หน่องก็ส่องแสงได้เยอะขึ้น อันนี้ผมก็เป็นเหมือนกันนะ อิอิ พี่นิคก็เริ่มไว้หุ่นคุณพ่อแล้ว ยังไงก็ผมก็คง "เล่น" ดนตรีไทยของผมไปเรื่อย ๆ เหมือนเดิมนะครับพี่ ๆ ถ้ามาเที่ยวเชียงใหม่ผมจะไปดูพี่ "เล่น" ดนตรีด้วยนะครับ อิอิ Very Happy
_________________
ลมพัดแผ่วพลิ้วผ่านผิว ความเย็นปลิวลิ่วสู่ใจ
ขึ้นไปข้างบน
ดูข้อมูลส่วนตัว ส่งข้อความส่วนตัว ส่ง Email MSN Messenger
คนรักดนตรี



เข้าร่วม: 28 Feb 2005
ตอบ: 85

ตอบตอบเมื่อ: Tue May 10, 2005 8:15 am    เรื่อง: น่าสนุกจัง ตอบโดยอ้างข้อความ

น่าสนุกมากครับ อยากได้วีซีดีการแสดงไว้ดูบ้าง ไม่ทราบว่า พอจะมีหรือเปล่าครับ
_________________
คนรักดนตรีและวิถีไทย http://thaiculture.pantown.com/
ร่วมกันแสดงความคิดเห็น
ขึ้นไปข้างบน
ดูข้อมูลส่วนตัว ส่งข้อความส่วนตัว ส่ง Email ชมเว็บส่วนตัว
Jinnies



เข้าร่วม: 26 Feb 2005
ตอบ: 271

ตอบตอบเมื่อ: Tue May 10, 2005 6:06 pm    เรื่อง: ตอบโดยอ้างข้อความ

Very Happy Very Happy น่าสนุกจริงๆอ่ะ อยากไปม่างงงง อิอิ
ส่วนคำว่า หยาง หยาง ชาง นั้นแปลว่าอะไร ถามผู้รู้ก็ไม่ได้ความอยู่ดี เพราะเค้าบอกว่า "ต้องเห็นตัวหนังสือ" อิอิ Very Happy Very Happy
ขึ้นไปข้างบน
ดูข้อมูลส่วนตัว ส่งข้อความส่วนตัว ส่ง Email ชมเว็บส่วนตัว MSN Messenger
พระอาทิตย์ชิงดวง



เข้าร่วม: 13 Mar 2005
ตอบ: 127

ตอบตอบเมื่อ: Thu May 12, 2005 1:06 pm    เรื่อง: ตอบโดยอ้างข้อความ

สนุกสนานกันจังเลย อิอิ รักษาสุขภาพด้วยนะครับ
_________________
ยามกินก็จะกิน
ขึ้นไปข้างบน
ดูข้อมูลส่วนตัว ส่งข้อความส่วนตัว ส่ง Email MSN Messenger
แสดงเฉพาะข้อความที่ตอบในระยะเวลา:   
สร้างหัวข้อใหม่   ตอบ    Thaikids.com -> เวทีดนตรีไทย ปรับเวลา GMT + 7 ชั่วโมง
หน้า 1 จาก 1

 
ไปที่:  
คุณไม่สามารถสร้างหัวข้อใหม่
คุณไม่สามารถพิมพ์ตอบ
คุณไม่สามารถแก้ไขข้อความของคุณ
คุณไม่สามารถลบข้อความของคุณ
คุณไม่สามารถลงคะแนน


SwiftBlue Theme created by BitByBit
Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group